Verkleinde, grote wereld

OV STRESS

Al dagen ben ik ermee bezig… de OV planner, op zowel internet en de app op mijn mobiele telefoon meerdere keren bekeken….
Een nieuwe route. Dus check, nog een keer check en dubbelcheck… Wat is handig? Ohh help, de valleilijn heeft ook nog een  zomerregeling. dan moet ik eerder van huis…

Dan het moment van vertrek, nog even checken dan maar. Heb ik het echt goed in mijn hoofd zitten? Hup gaan dan maar. De overstap van trein naar bus gaat goed, ik heb zelfs een bus eerder dan de OV planner had aangegeven. Onderweg zeer alert, mijn oren gespitst en probeer of ik kan lezen waar we zijn… Soms mis ik wat de computergestuurde stem in de bus zegt, maar we zaten toch nog niet in Utrecht.??.. De bus word steeds voller en het kost me steeds meer moeite het te volgen! En dan hoor ik het verlossende “Oorsprongpark” pfft, heb het niet gemist. Gelukkig… blijkt iemand anders er ook uit te moeten want vergeet van opwinding om op het knopje te drukken en op moment van besef kan ik hem niet vinden…
Oke!! ik ben er… Toch?? woh, wat een onoverzichtelijk punt, overal auto’s, fietsers en huizen… Het was toch niet ver van het bustation, maar welke kant moet ik op.. voor mijn gevoel kan ik tig kanten op…. “kom op Merianne, even opletten wat is logisch” ik kom er niet uit dus pleeg even een telefoontje. Helaas loop ik eerst de verkeerde kant op en klamp, volgens mij nogal wanhopig, de eerste persoon aan die ik tegenkom. Die helpt me met instructies als, doorlopen tot bushalte, voor de bushalte oversteken…… Tja, handig denk ik… Waar zit die??? Nou ja ik moest ook teruglopen van hem, laat ik dat maar eerst doen dan.. Tegelijkertijd bedenk ik me, waarom vraag ik niet of hij even meeloopt…. bespaard me een hoop gedoe! Maar ja, dat is nu te laat…. Al met al, ik was zeer ruim op tijd en zonder kleerscheuren, Devi stond nog te kwispelen. Niks aan de hand dus!

Dan de terugreis.. Ik moest iets anders reizen omdat ik ergens had afgesproken met manlief. Dus de stress begon opnieuw. Ik moest overstappen op Utrecht Overvecht. Eerst met de bus daarheen, stap ik uit en zie of hoor in de verste verte niet een  treinstation… Oh help.. heb ik het dan niet goed??!! Ook daar was gelukkig mijn Hollandse mond afdoende.. Daar zei de man, volg de geleidelijn maar! Hee daar kan ik wat mee!! En al snel kwam ik bij het station.
Eenmaal in de trein hoefde ik niet zo meer op te letten… dacht ik… Ik moest er op Schothorst uit, vergetende dat er ook een Vathorst is… Op gegeven moment hoorde ik wel iets van horst en haalde alles door elkaar.. De trein ging weer rijden…. BAH!! ik had eruit gemoeten…. Op het volgende station eruit en wachtend, op de trein terug moest ik 1 ding bekennen, dat het teveel was voor 1 dag.. Op dat moment voelde ik dat de spieren in mijn nek vast zaten, hoofdpijn kwam opzetten… tranen branden in mijn ogen met het besef, ja dit hoort bij Usher…. toegevend dat het niet meer vanzelf gaat, de inspanning om alle halte en stations namen te volgen zowel visueel en auditief waren een grote aanslag op mijn energie.
Ik kon het niet meer overzien, hoe moest ik het station af.. Devi kende dat station ook niet, toch gaf ik haar het commando, “zoek uitgang”. Ze was slimmer dan mij, volgde de meute en kwamen zo bij de uitgang.

Toch….. als ik terug kijk…. ben ik stiekum heel trots… heb het toch maar gedaan!! Heerlijk!!!!! Vrijheid, blijheid! Soms wil je gewoon even alles zelf doen!!
Moe… maar zeer voldaan dus!!

BLOG INFORMATIE

Foto Merianne met hond

Naam: Merianne van Oord
Website: http://zusterin.wordpress.com/
Update nieuwe websitehttp://www.verkleindegrotewereld.nl/

Beschrijving

Ja wie ben ik.. Merianne..  Maar dat is alleen maar een naam. Ik ben iemand met een luisterend oor, geduldig, humoristisch, perfectionistisch, opmerkzaam…….  Een foutje in mijn genen heeft ervoor gezorgd dat ik zowel visueel als auditief beperkt ben.

Verkleinde, grote wereld.
Met het syndroom van usher heb je namelijk een verkleinde wereld. Echter in werkelijkheid blijft deze even groot. Waardoor je allerlei hindernissen hebt te overwinnen. Uitdagingen wel te verstaan!


Print page